| [TIK]'s profileHIKARI NO TSUBASAPhotosBlogLists | Help |
|
October 27 SCRAMBLE TO THE SKY, OR BE DRY ALONE...ไม่ได้อัพบล็อกเสียนาน...ตอนเเรกกะจะเขียนซีรีย์สัมมนาต่อ
เเต่เก็บไว้ก่อนเเล้วกัน ช่วงนี้เซ็งจัด (T ^ T ))...
.
.
.
มีผู้คนกล่าวว่าช่วงเวลาเเห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ..อันนี้ก็อาจจริง
เเต่..ช่วงเวลางานท่วมหัวเนี่ยมันก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ ผ่านไปทั้งๆที่งานก็ยังเยอะอยู่ (หะๆ)
ทำงานมาก็หลายเดือนเเล้ว ทำไมยังรู้สึกว่ามือใหม่อย่างงี้เนี่ย (=_='')
นี่ฉันไม่พัฒนาเลยใช่ไหม!!
.
.
.
สิ่งที่ได้เรียนรู้มาบ้างก็คือ...
การรอคอยก็เป็นงานเเบบหนึ่ง...รอเเล้วรอเล่า เฝ้าเเต่รอ...
เมื่อไหร่จะได้ทำงานของตัวเองต่อฟะ!!
อย่าคิดว่ารอเเล้วจะว่าง...ต้องห้ามทำตัวว่างอีกต่างหาก เเย่จริงๆ T T
ทำงานบางทีเจ้านายเค้าก็คิดว่าไม่ได้ทำ..ซะงั้น
(ไม่ได้นั่งว่างเฟ้ย ทำอยู่เเต่เเค่คุณไม่เห็นเพราะไม่สนใจในสิ่งที่สั่งมาเเล้วต่างหาก
หัดบอกก่อนสิว่าไม่เอาเเล้วไม่ต้องทำ)
งานที่ทำอยู่ออกเเนวต้องทำคนเดียว คิคคนติดต่อคนเดียว
เห็นคนอื่นเค้าทำงานกันเป็นทีมเเล้วเเอบอิจฉาลึกๆเเหะ
(ไอ้จะรบกวนถามคนอื่นเยอะก็ออกอาการเกรงใจ ไม่กล้าถามบ่อย...)
มันก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากมาย เเต่มันเศร้าเลยทีเดียว
เวลาไม่มีคนเข้าใจเนี่ย จะบ่นกับใครก็ไม่ได้
เหมือนนั่งอยู่ในห้องเเสนกว้างที่เคว้งคว้าง...
เดินมาถามทำท่าห่วงใยถึงงานที่ทำอยู่...พออธิบายไปตามเเบบของเรา
ดันถามมาให้ปวดใจ
"ให้งานคุณยากไปหรือ" แถมด้วยประโยคประมาณว่าทำไมคุณไร้ logic เเบบนี้...หะๆ
(ถามอย่างนี้ไม่ต้องเดินมาเลยดีกว่า T T)
หาว่าไม่ทุ่มเทบ้างละ...ไม่มั่นใจบ้างละ...ก็ขนาดเจ้าของเครื่องเขายังไม่อยากจะทำเลย
เเล้วฉันเป็นใครกัน...เเค่ไปขุดข้อมูลเองก็จะเเย่เเล้ว...
(อา อันนี้สินะวิถีมือใหม่ อืม ต้องเเก้ไข เหอๆ)
.
.
.
คติพจน์ประจำใจเเบบใหม่ที่ต้องทำให้ได้เพื่ออยู่รอด...
อย่ายิ้ม อย่าร่าเริง ในที่ทำงานเกินจำเป็น เพราะเวลาที่เศร้า
จะเป็นที่สังเกตให้เสียภาพพจน์ได้ว่าหนักไม่เอาเบาไม่สู้
เเต่จงยิ้มกลบเกลื่อนให้เเนบเนียนที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อโมโห
อย่าทำตัวเด็ก จงมั่นใจให้มากที่สุดว่าสิ่งที่คิดดีที่สุดเยี่ยมที่สุด
ไม่ก็ตอบให้ตรงใจสิ่งที่นายอยากได้ที่สุด
การขอร้องให้ทำงานที่เป็นงานของเค้าบางทีก็อาจจะยากพอๆกับถูกล็อตเตอรี่เลยทีเดียว
(หะๆ ว่าเข้านี้น...งานเค้าอาจจะเยอะจริงๆ...เยอะจนเด็กใหม่อย่างเราไม่มีวันเข้าใจ..55)
อย่าเกรงใจใคร...จิกเท่านั้นที่ทำให้อยู่รอด...ไม่งั้นเราจะตายก่อน...
.
.
.
อยากจะกรี๊ดเป็นภาษานอกโลกซะจริง...
(กรีดร้องเเบบไร้เสียง 55)
เพ้อเจ้อซะจริงหะๆ เอาฟะอย่างมากก็เเค่ลาออก...เอ หรือไล่ออกหว่า...
(อ่อนเเอซะจริงเรา เเค่นี้ก็จะลาออก - -'')
เอาฟะ อยากได้เงินก็ต้องทนอ่ะนะ
(เห็นเเก่เงินจังเเหะประโยคนี้ 55)
.
.
ได้เเต่บอกตัวเองให้สู้ต่อไป
.
.
บ่นเสร็จละ ถึงจะดูงอเเงไปหน่อย เเต่ก็นะ ขอซะกะติ๊ด ขอบ่น
ขอก้าวร้าวในพื้นที่เล็กๆนี้หน่อยเถอะ...เฮอ
Comments (12)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://tikky154.spaces.live.com/blog/cns!552FACB78DD5F511!816.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|