วันนี้เป็นหลังวันตรุษจีนหนึ่งวัน หรือที่เรียกว่า ชิวหยี๋ ถึงเเม้จะเป็นวันจันทร์เเต่เนื่องจากเป็นวันเกิดอยากจะหยุด(55) ที่บ้านก็เลยไปไหว้เจ้ากันที่ศาลเจ้าไต่ฮงกง (ศาลเจ้าของมูลนิธิป่อเต๊กตึ๊ง น่านเอง) สนุกสนานมากมาย ปกติก็ไม่ค่อยอยากไปวันที่มีเทศกาลหรอก เพราะว่าคนจะเยอะมากๆ เยอะขนาดไหนนะหรอลองเปิดทีวีดูข่าวที่เกี่ยวกับการไหว้เจ้าฮ่องกงสิ เเบบนั้นเลยเรียกว่าไม่มีที่เดิน จุดธูปปั๊บก็ต้องเดินกันเป็นขบวนการไปปักธูป (เดินกันว่องไวเเทบไม่มีเวลาอธิฐาน) พอไหว้เสร็จเเล้วก็เดินมาอีกฝากหนึ่งของศาลเพื่อจะไปทำพิธีพะเก่งหรือพิธิสะเดาะเคราะห์ จะมีกระดาษให้เขียนชื่อเราเสร็จเเล้วก็จะเอาใบนี้เนี่ยไปจ่ายตังค์ ชื่อละ 15 บาท เเล้วเค้าก็จะให้สลากเอาไปเเลกขนมจันอับเอาไปไหว้เจ้าเพื่อเป็นศิริมงคล สลากที่ได้น่ารักมากเลย 55ถึงกับอยากเก็บไว้ มันเป็นตั๋วเล็กๆ ที่มีรูปสุนัขอยู่ เเถมเลขสลากยังเป็นเลขลงท้ายด้วย 85 ด้วย (55) อยากจะเอาเลขไปซื้อหวยซะจริง (ขำ) พอเเลกขนมเสร็จ มหกรรมไปเอาของเเจกยังไม่หมดลง จะมีโซนที่เค้าเเจกหนมสาคู หรือที่เรียกว่า อั่งอี้ (สาคูใส่น้ำตาลทรายเเดงเเต่ที่นี่เเปลกกว่าหน่อยใส่เปลือกส้มลงไปต้มด้วย เวลากินมันเลยได้กินส้มหอมๆ อร่อยดี อิอิ) เนื่องจากคนเยอะมากๆ ทางศาลเจ้าเค้าจึงจัดคิวไว้ให้ ทำอย่างเท่เลย เหมือนเวลาไปจองตั๋วโรงหนัง ส่วนนี้เค้าก็จะจัดไว้สำหรับคนที่จะรับเป็นจานมาทานเลย หรือว่าเอากลับบ้านไปกิน (คนจีนถือว่าต้องกินอั่งอี๊ปีใหม่เพื่อเป็นสิริมงคล) ระหว่างรอก็เปิดเพลงเเบบ world music ภาษาจีนไปด้วย ฟังเเล้วเเทบหลับ 55 เเล้วก็มีเสียงประกาศบอกจุดรับเครื่องราง จุดประทับตราเสื้อเด็ก จุดรับของ ประกาศวนไปเรื่อยๆเป็นภาษาจีน (55 ฟังออกเเค่ประตูใหญ่ เฮอ) รอนานมากเกือบชั่วโมงเลย พอพูดถึงการเข้าคิวเเน่นอนต้องมีพวกที่ชอบเเซงคิวเป็นของคู่กัน โห เนียนอย่างเเรง เเก๊งคุณป้าเเกล้งมาทำเป็นคุยๆกะพ่อเรา(ซึ่งพ่อเราไม่ได้รู้จักเล๊ย) ว่าคนเยอะเนอะเหมือนตอนไปกวางเจาอย่างโน้นอย่างนี้ จากนั้นก็เเทรกเลยครับ โอ้ เนื่องจากเป็นวันปีใหม่ควรพูดเเต่ภาษาดอกไม้ห้ามพูดคำหยาบห้ามด่าอีกต่างหากเเละเราเองก็เป็นคนรักสงบ!?(55) ก็เลยเเค่เเอบบ่นในใจด้วยความหงุดหงิด เเต่ช้าก่อน!คุณป้าเหล่านี้ก็ยังไม่เลิกครับพยายามเเทรกเพื่อไปเเถวหน้าให้ได้ เเต่เดชะบุญสวรรค์ยังมีเมตตา(55) ก็มีคุณลุงคนหนึ่งด่าเข้าให้ว่า"อย่าเเซงคิวสิ มีความเป็นผู้ดีมั๊ย เป็นผู้ดีซะเปล่า..บลา..บลา.."(โอ้!! สะใจมากๆ 55 ) พอได้สาคูเเล้วก็เดินไปเอายันต์ต่อ ยันต์เดี๋ยวนี้เป็นกระดาษสีเเดงพิมพ์อักขระด้วยสีดำ (ก็เเน่นอนอ่ะนะ คนมาเอาเยอะขนาดนี้ ใช้คนเขียนเอานี่คนเขียนถึงขั้นพิการเเน่นอน) ไปเเล้วก็งงเหมือนกัน มาทำบุญหรือมาเอาของเเจกหว่า เเจกให้เยอะมากๆ 55 พอไหว้พระเสร็จก็ไปเดินเลยไปถนนเยาวราชสักหน่อย (เดินจากบ้านไปเยาวราช โอ้ช่างขาลาก) ปีนี้เป็นปีที่เค้ามีการส่งเสริมวัฒณธรรมสองเเผ่นดิน ระหว่างไทยกับจีนเเผ่นดินใหญ่ ทางจีนเเผ่นดินใหญ่จึงได้ส่งมังกรผ้าไหมมาให้ทางไทย มังกรตัวนี้ใหญ่มากเลยเเถมงดงามสุดๆ (เท่จัง) ถนนก็เดินง่ายขึ้นเยอะเพราะว่าเค้ากั้นถนนให้คนเดินตลอดถนนเยาวราชเลย มีร้านอาหารมาออกร้านมากมาย น่ากินๆ เห็นรถที่วิงบนถนนเเล้วก็เศร้าใจเเทน ถ้านั่งรถพรุ่งนี้จะถึงบ้านไหมเนี่ย เหนื่อยได้ที่เเล้วก็เดิน(T T)กลับบ้านมานอนตาย 55 

   การไปไหว้เจ้าในวันนี้นอกจากจะเป็นการฝึกวิทยายุทธ (เดินเร็ว กะหลบขี้ธูป น้ำตาเทียน)เเล้วยังเป็นการฝึกความอดทนจากสิ่งยั่วยุในการด่าต่างๆอีกต่างหาก 55 เวลาก็ผ่านไปอีกวันพร้อมกับกองรายงานเเละหนังสือที่ไม่อยากจะเเตะ โศกจริงๆ